ومىخورد « 1 » . مؤلف گويد : شايد زنبيل بافتن پيش از نرم شدن آهن باشد . ونقل كرده‌اند كه : حسن صوت آن حضرت به مرتبه‌اى بود كه چون مشغول خواندن زبور مىشد در محراب عبادت خود ، مرغان هوا بر سر أو هجوم مىآوردند ووحشيان صحرا كه صداى أو را مىشنيدند بىتابانه از پى آواز أو به ميان مردم مىآمدند كه به دست آنها را مىتوانست گرفت « 2 » . در أحاديث معتبر منقول است كه : آن حضرت يك روز روزه مىداشت ويك روز افطار مىكرد « 3 » . به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه روزى داود عليه السّلام گفت كه : امروز خدا را عبادتي بكنم وزبور را تلاوتى بكنم كه هرگز مثل آن نكرده باشم . پس به محراب خود رفت وآنچه شرط سعى در بندگى بود بعمل آورد ، چون از نماز فارغ شد ناگاه وزغى در محراب پيدا شد به امر الهى به سخن آمد وگفت : اى داود ! آيا تو را خوش آمد اين عبادت وقرائتى كه امروز كردى ؟ داود گفت : بلى . وزغ گفت : خوش نيايد تو را اين عبادتها وتلاوتها ، بدرستى كه من خدا را در هر شبى هزار تسبيح مىگويم كه با هر تسبيحى از براي من سه هزار حمد الهى منشعب مىشود ومن در قعر آب مىباشم وصداى مرغى را در هوا مىشنوم گمان مىكنم كه آن گرسنه است پس به روى آب مىآيم كه مرا بخورد بىآنكه گناهى كرده باشم « 4 » . در حديث معتبر ديگر از امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه : حضرت داود عليه السّلام روزى در محراب عبادت خود بود ، ناگاه كرم سرخ ريزه‌اى از جانب محرابش حركت نمود تا به

--> ( 1 ) . نهج البلاغة 227 ، خطبه 160 . ( 2 ) . عرائس المجالس 275 . ( 3 ) . كافى 4 / 89 ؛ ثواب الأعمال وعقاب الأعمال 105 . ( 4 ) . كتاب الزهد 64 .